...και να σου κι η απομαγνητοφώνηση...

Και που λέτε, μετά από το χαμό για την ρατσίστρια ποιήτρια, τον κλαυθμό και τον οδυρμό για την αδικία που έκανε στους κακόμοιρους μετανάστες, να σου που τα Νέα σήμερα δημοσιεύουν την απομαγνητοφώνηση της ομιλίας της, ολόκληρη, χωρίς σχόλια και λοιπές παρεμβάσεις.... 

Τί είπε λοιπόν η κυρία Δημουλά? 

Δεν θα αναδημοσιεύσω όλο το κείμενο, αλλά νομίζω πως τα επίμαχα σημεία είναι αυτά εδώ: 

Θα πρέπει να το πούμε πάντως και αυτό, πρέπει να πω όμως ότι είναι και ένας συνεχής κίνδυνος, κινδυνεύουν οι ντόπιοι από κλοπές φοβερές ακόμη και στον δρόμο.

Σας λέω ένα πάρα πολύ συγκεκριμένο πράγμα: Πυθίας 42 ήταν το πατρικό μου όπου ζει σε ένα διαμέρισμα η αδελφή μου. Δύο φορές την πήγαν στο νοσοκομείο, δύο φορές την παραμόρφωσε ένας έξω από το σπίτι διότι δεν έβρισκε τα κλειδιά για να μπει μέσα…

Την πρώτη φορά και εκείνη και τον άνδρα της επί δύο ώρες τους έκλεισαν το στόμα, τους έκλεισαν στο μπάνιο και έκλεβαν το σπίτι ανενόχλητοι.

Περιορισμένα περιστατικά ναι αλλά ο φόβος είναι απεριόριστος. Δεν θέλω να πω ότι οι ξένοι της Κυψέλης είναι και ληστές.

Πάντως εάν πάει κανείς στην πλατεία της Κυψέλης, δεν έχει χώρο να πατήσει. Στα δε παγκάκια κάθονται άνθρωποι ξένοι - πολύ φυσικό βέβαια πώς να περάσουν την ώρα τους - και παίζουν κάτι δικά τους χαρτιά και με χαρτάκια γεμίζει ο τόπος.

Βεβαίως οι Κυψελιώτες έχουν εκτοπιστεί, αυτό είναι μια πραγματικότητα, βεβαίως τους αγάπαμε τους ξένους αφού φύγαν από εκεί για έλθουν και να ζήσουν να δουλέψουν αλλά κάπως πρέπει να μοιραστούν οι χώροι.

Ιδού το σώμα του εγκλήματος  λοιπόν. 
Η αναφορά σε δύο εγκληματικές συμπεριφορές κατά της ίδιας της της αδελφής, κάθε άλλος άνθρωπος θα είχε χίλια δίκια μετά από κάτι τέτοιο, αλλά όχι μια ποιήτρια, όχι μια λογοτέχνης. 
Η αναφορά στο ότι πράγματι οι μετανάστες χωρίς δουλειά, ασφυκτιώντας στα μικρά και συχνά ακατάλληλα καταλύματα τους, αν κάποια μπορούν να χαρακτηριστούν και σπίτια, περνούν το χρόνο τους στα παγκάκια της πλατείας.
Τόσο απλά, τόσο καθημερινά. 

Είπε κι άλλα η κυρία Δημουλά, είπε ότι:

Εγώ συνήθισα με τους ξένους, να ξυπνώ και να τους βλέπω. Έχω συναντήσει πολλούς μαύρους με καρότσια του σούπερ μάρκετ… έχει όμως κι έναν μόδιστρο πακιστανό η γειτονιά μου που δεν τον φτάνει κανείς στο διόρθωμα, Φαέθοντος βρίσκεται… και ανδρικά και γυναικεία.

Είναι περιοχή μετάβασης η Κυψέλη, όλοι σχεδόν έχουν ζήσει εδώ. Φιλόξενη περιοχή.

Μετάβασης, διότι κρίθηκε αυτομάτως επειδή ήταν προσιτή, δεν μπορούσαμε να πάμε στο Κολωνάκι.
Μακάρι να μην υπήρχε αυτό το θέμα της πείνας, μακάρι οι φυλές του κόσμου να ήταν ανακατωμένες, εδώ πια είναι ένα πρόβλημα πώς συντηρούνται αυτοί οι άνθρωποι.

Ποιός όμως ασχολήθηκε με αυτό το απόσπασμα? Κανείς. Γιατί δεν πουλάει? Γιατί αναιρεί το κατηγορητήριο της προοδευτικής κρατούσας άποψης? Γιατί άραγε?